Niewątpliwie najgoręcej dyskutowanym tematem w ostatnich tygodniach jest stan naszego państwa. Dobrze, że ma to miejsce w okresie przedwyborczym, kiedy w sposób naturalny wzrasta zainteresowanie tematyką społeczną. Opublikowanie długo oczekiwanego raportu zespołu badającego przyczyny katastrofy smoleńskiej sprawiło, że uwaga opinii publicznej skupiła się na sytuacji w armii, a zwłaszcza na 36 pułku specjalnym, odpowiedzialnym za przewóz najważniejszych osób w państwie. Osobiś
Wpływ lokalizmu i regionalizmu na media
Wprowadzenie
Problematyka funkcjonowania polskich mediów regionalnych i lokalnych nie jest obca prasoznawcom i medioznawcom. Rozważania dotyczące rozwoju regionalnego mają często charakter interdyscyplinarny. Wykorzystuje się analizy i badania socjologiczne, ekonomiczne, politologiczne a nawet wiedzę z zakresu psychologii czy pedagogiki (szczególnie społecznej). Renesans pojęć „regionalizm” i „lokalizm” przyniosły lata transformacji społecznej, politycznej i kulturowej, jakie przeżywamy po 1989 roku, a więc już dwadzieścia lat. Wprawdzie ostatnio pojawiły się sądy deprecjonujące ważność i znaczenie umowy podpisanej przy „okrągłym stole”, ale widoczne są wszędzie efekty zmian okresu nazywanego w historiografii najnowszej III Rzeczypospolitą. Choćby w terminologii stosowanej coraz częściej w badaniach społecznych, będącej powrotem do definicji dawno już zapomnianych, bądź na długie lata wypartych z teorii: regiony, regionalizmy, społeczności lokalne, samorządność lokalna czy regionalna, prasa, oraz – wymieniając bardzo modne ostatnio – „małe ojczyzny”.
W literaturze przedmiotu związanej z funkcjonowaniem środków masowego (społecznego) przekazu często zamiennie podaje się terminy „prasa” i „media”. W związku z tym ilekroć używać będziemy pierwszego terminu, zwłaszcza w cytatach opinii prasoznawców (medioznawców) zajmujących się tym zagadnieniem, znaczenie może być takie samo. Wyraźnie należy stwierdzić, że media elektroniczne to radio i telewizja, ale także Internet z wszystkim implikacjami przyniesionymi przez nowe i nowoczesne systemy informacyjne. Wielka rola mediów regionalnych lokalnych w planowaniu zagadnień marketingu terytorialnego staje się tematem odrębnych badań. I choć różnorodność terminologii związanej z społecznymi uwarunkowaniami rozwoju regionalnego i lokalnego wymaga każdorazowo ustaleń i uściśleń terminologicznych to najwięcej trudności przysparza problematyka naukowego komunikowania się wokół terminów „lokalny”, „regionalny”, ”globalny”. Również wielokierunkowo rozwijają się badania z zakresu marketingu terytorialnego, marketingu w zakresie usług (np. turystycznych, gastronomicznych, kulturalnych – uwzględniających specyfikę regionalną czy nawet lokalną), teorii marki, czy nauki o systemach komunikacji przedsiębiorstw z rynkiem (promocja produktu regionalnego). Celem artykułu jest zarysowanie podstawowych pojęć stosowanych w różnych dziedzinach wiedzy na oznaczenie definicji „lokalizmu” i „regionalizmu” oraz ustalenie możliwości występowania zjawisk opisywanych tymi definicjami w mediach drukowanych i środkach przekazu elektronicznego.