Niewątpliwie najgoręcej dyskutowanym tematem w ostatnich tygodniach jest stan naszego państwa. Dobrze, że ma to miejsce w okresie przedwyborczym, kiedy w sposób naturalny wzrasta zainteresowanie tematyką społeczną. Opublikowanie długo oczekiwanego raportu zespołu badającego przyczyny katastrofy smoleńskiej sprawiło, że uwaga opinii publicznej skupiła się na sytuacji w armii, a zwłaszcza na 36 pułku specjalnym, odpowiedzialnym za przewóz najważniejszych osób w państwie. Osobiś
Teatr objaśnia świat
Rozmowa z Michałem Zadarą - reżyserem teatralnym, laureatem Paszportu „Polityki”, bohaterem tegorocznej edycji Warszawskich Spotkań Teatralnych m.in. o historii za rogiem i tej na scenie, o tym, czego jeszcze musimy dowiedzieć się o sobie i o tym dlaczego twórcy teatralni powinni sięgać po dzieła polskich klasyków.
Polski teatr ostatnio podobno ma szczęście. Jego twórcy bacznie przyglądają się współczesnemu człowiekowi. Objaśniają sytuację człowieka w Polsce, który radzić sobie musi z ekonomią i historią, z polityką, która wciąż mu nie służy, z natrętnym gwarem mediów, z nowymi fobiami i starymi rozliczeniami.
Jak mówi Maciej Nowak, szef Instytutu Teatralnego – teatr w Polsce odzyskał głos i lepiej od polityków dostrzega i wyraża niepokoje Polaków. „Teatr nie jest w stanie rozwiązać problemów, które ujawnia. Może natomiast być miejscem, gdzie obywatele będą rozmawiać z sobą i o sobie. Poprzez swą dialogiczną naturę jest do takiej dysputy dobrze przygotowany. Ma po temu środki artystyczne, bogaty repertuar tekstów dawnych oraz dobrych aktorów, reżyserów i dramaturgów.” Zdzisław Pietrasik, redaktor działu kulturalnego tygodnika „Polityka” zastanawiając się, skąd na scenie polskiego teatru tyle ostatnio widm przeszłości znajduje odpowiedź w smutnym fakcie – demokracja wciąż nam się nie udaje. Widma przeszłości i potworki teraźniejszości okrążają nas. Teatr poprzez swoją o nich opowieść chce nam pomóc w ich przepędzeniu.