Niewątpliwie najgoręcej dyskutowanym tematem w ostatnich tygodniach jest stan naszego państwa. Dobrze, że ma to miejsce w okresie przedwyborczym, kiedy w sposób naturalny wzrasta zainteresowanie tematyką społeczną. Opublikowanie długo oczekiwanego raportu zespołu badającego przyczyny katastrofy smoleńskiej sprawiło, że uwaga opinii publicznej skupiła się na sytuacji w armii, a zwłaszcza na 36 pułku specjalnym, odpowiedzialnym za przewóz najważniejszych osób w państwie. Osobiś
Polityka ofiarą nowoczesności?
Procesy polityczne zachodzące od 20 lat w naszym kraju znalazły odzwierciedlenie nie tylko w przestrzeni ekonomicznej i społecznej, ale także medialnej. Zachodzące zmiany w relacjach między władzą a społeczeństwem stały się tematem dyskusji podczas dwudniowej, międzynarodowej konferencji naukowej „Transformacje systemowe w Polsce i innych krajach postkomunistycznych. Mass media a polityka” zorganizowanej w dniach 7-8 X br. przez Wydział Nauk Politycznych Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku. Z uwagi na szeroki wachlarz tematyczny oraz różnorodny charakter referatów obrady odbywały się w trzech panelach tematycznych: Mechanizmy, przyczyny i skutki transformacji; Różne aspekty życia politycznego państw postkomunistycznych oraz Mass media a polityka. Konferencja stała się okazją do wymiany refleksji i spostrzeżeń teoretyczno–empirycznych dotyczących roli środków masowego przekazu we współczesnej polityce. Spotkanie to pozwoliło również zgromadzić wielu badaczy z różnych ośrodków naukowych, co stanowiło szansę omówienia tematu w wielu aspektach. Zakres poruszanej problematyki w referatach z pewnością nie wyczerpywałszerokiego spektrum zagadnień związanych ze zjawiskiem mediatyzacji i transformacji, dlatego konferencja taka, jak ta potwierdza potrzebę dalszej analizy i badań. Poniżej zamieszczamy jeden z referatów wygłoszonych na konferencji (red.).
Dzisiejszy świat polityki jawi się jako dyktatura mediów, w którym naga liczba faktów, bezwzględna oglądalność i poczytność stały się nowymi wartościami. Nieważna jest wrażliwość i rozum, nie mówiąc o jakiejkolwiek moralności. Wszystko to jest prawdą, jednak jak zdystansować się od tego systemu, nie popadając w schemat. Wiele było już diagnoz i refleksji nad stanem i kondycją współczesnego człowieka. Wystarczy wymienić choćby: G. Deborda „Społeczeństwo spektaklu oraz rozważania o społeczeństwie spektaklu”, E. Goffmana „Człowiek w teatrze życia codziennego”, M. Foucaulta „Nadzorować i karać” oraz Z. Baumana „Ponowoczesność jako źródło cierpień”.
Wyborca zaczyna być widzem coraz doskonalszych obrazów telewizyjnych, będących jedynie namiastką rzeczywistości. W ten sposób szczególnie w przestrzeni politycznej kreuje się rzeczywistość według z góry przyjętego scenariusza, co prowadzi do świata kształtowanego według praw iluzji i pozoru. „Logika ta rodzi nieobliczalne konsekwencje polityczne: swego rodzaju totalitaryzm bez totalitarnej władzy, gdzie każdy jest poddanym, a rządzących nie ma. Kobietami i mężczyznami rządzą ich własne apetyty, nie zaś mniej bezwzględni tyrani, których się zawsze obawiano – „dyktatorzy” czy „monopartie”.