Niewątpliwie najgoręcej dyskutowanym tematem w ostatnich tygodniach jest stan naszego państwa. Dobrze, że ma to miejsce w okresie przedwyborczym, kiedy w sposób naturalny wzrasta zainteresowanie tematyką społeczną. Opublikowanie długo oczekiwanego raportu zespołu badającego przyczyny katastrofy smoleńskiej sprawiło, że uwaga opinii publicznej skupiła się na sytuacji w armii, a zwłaszcza na 36 pułku specjalnym, odpowiedzialnym za przewóz najważniejszych osób w państwie. Osobiś
Propozycja reformy opłaty skarbowej
Do końca 2000 roku obowiązywała ustawa z dnia 31 stycznia 1989 roku o opłacie skarbowej, w której określono, że o ile nie uiszczono opłaty za pomocą znaków (znaczków) opłaty skarbowej lub poprzez nabycie urzędowego blankietu wekslowego, to opłata skarbowa wnoszona była na rachunek bankowy urzędu skarbowego właściwego ze wglądu na miejsce dokonywania czynności urzędowych obłożonych taką opłatą. Natomiast od 1 stycznia 2001 roku, od wejścia w życie ustawy z dnia 9 września 2000 roku o opłacie skarbowej, organem podatkowym właściwym w sprawach opłaty skarbowej jest wójt lub burmistrz (prezydent miasta). Opłata skarbowa jest obecnie de facto rodzajem podatku lokalnego wpłacanego na konto urzędu gminy, na terenie której obywatel załatwia swoją sprawę urzędową i to niezależnie od tego w jakim urzędzie ją załatwia. Tym samym najwięcej opłat skarbowych trafia do tych gmin, na terenie których znajduje się najwięcej urzędów. Rekordzistą pod tym względem jest oczywiście miasto Warszawa.
Według Załącznika Nr 1 do Uchwały Nr XXI/709/2007 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 20 grudnia 2007 roku, w budżecie na 2008 rok planowano wpływy finansowe do kasy miasta stołecznego Warszawy pochodzące z opłaty skarbowej w kwocie 84 mln zł, podczas gdy łączne „dochody własne” miasta prognozowano na poziomie 7 808 mln zł, a łączne dochody (uwzględniające dochody własne oraz subwencje, dotacje, środki z Unii Europejskiej i z innych pozostałych źródeł nie podlegające zwrotowi, a także dochody majątkowe) przewidywano na poziomie 9 885 mln zł. Wpływy z opłaty skarbowej stanowić miały tylko nieco ponad 1% rocznych dochodów własnych m.st. Warszawy i niespełna 0,85% ogólnych dochodów miasta w 2008 roku. Natomiast na rok 2009 Uchwałą Nr XLV/1407/2008 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 11 grudnia 2008 roku zaplanowano w budżecie dla m.st. Warszawy wpływy z opłaty skarbowej w wysokości 109 mln zł, przy ogólnych dochodach miasta zaplanowanych w wysokości 6 514 mln zł. Z uwzględnieniem oddzielnie zaplanowanych dochodów dzielnic (1 685 mln zł) i powiatu (2 000 mln zł) planowany dochód m.st. Warszawy wyniesie 10 200 mln zł, co oznacza, że w roku 2009 wpływy z opłaty skarbowej stanowić mają 1% rocznych dochodów miasta stołecznego Warszawy liczonych razem z budżetami dzielnic oraz jako powiatu.
Im większe miasto, tym więcej w nim urzędów. Większa gmina miejska to więcej mieszkańców, więcej spraw urzędowych i większy dochód z opłat skarbowych. Ale im wyższa ranga urzędów zlokalizowanych w takiej gminie miejskiej, tym większy ich terytorialny zakres działania. W Warszawie, gdzie zlokalizowane są urzędy centralne i naczelne organy państwa, załatwiane są sprawy urzędowe mieszkańców całej Polski, a ponoszone przez nich opłaty skarbowe trafiają na konta odpowiednich urzędów dzielnicowych m.st. Warszawy, głównie dzielnicy Śródmieście.