Niewątpliwie najgoręcej dyskutowanym tematem w ostatnich tygodniach jest stan naszego państwa. Dobrze, że ma to miejsce w okresie przedwyborczym, kiedy w sposób naturalny wzrasta zainteresowanie tematyką społeczną. Opublikowanie długo oczekiwanego raportu zespołu badającego przyczyny katastrofy smoleńskiej sprawiło, że uwaga opinii publicznej skupiła się na sytuacji w armii, a zwłaszcza na 36 pułku specjalnym, odpowiedzialnym za przewóz najważniejszych osób w państwie. Osobiś
Dyplomacja publiczna
Wstęp
Zupełnie niedawno, w wywiadzie udzielonym Gazecie Wyborczej, Candace Feber, zastępca attaché kulturalnego USA w Warszawie propagowała nowy projekt poświęcony demokracji. Z inicjatywy profesora Davida Silvera, eksperta ds. komunikacji z Uniwersytetu San Francisco, Departament Stanu USA oraz serwis internetowy Youtube. com zainicjowały konkurs na amatorski film, którego tematem byłaby wolność i demokracja. Krótkie, bo tylko trzyminutowe filmy mają przedstawiać zjawisko demokracji w najbliższym otoczeniu uczestnika konkursu. Finał konkursu organizatorzy zapowiadają na marzec, kiedy z każdego regionu świata zostaną wybrane najlepsze filmy, a ich twórcy wyjadą na wizytę studyjną do Stanów Zjednoczonych. Czytelnik ma prawo pomyśleć, że idea jest szczytna i godna pochwały. Uważniejszy Czytelnik ma prawo również zadać pytanie – dlaczego USA angażują się merytorycznie oraz finansowo w taki projekt? Jaki cel może przyświecać administracji amerykańskiej, która poprzez najróżniejsze kanały informacyjne próbuje dotrzeć do rzeszy młodych ludzi?
Dyplomacja publiczna nie cieszy się w Polsce szerokim zainteresowaniem. Niewielu zdaje sobie sprawę z jej istnienia, a jeszcze mniej wie, czym ona naprawdę jest. Poniższy artykuł stawia sobie za cel przybliżenie polskiemu Czytelnikowi zagadnienia dyplomacji publicznej, jej form oraz narzędzi działania.
Zwykło się kojarzyć dyplomację z salonami, tajnymi rozmowami, blichtrem oraz rautami. Jeszcze sto lat temu podobne wyobrażenie o takiej formie utrzymywania stosunków między państwami byłoby w części uzasadnione. W XX wieku, zasady prowadzenia polityki zagranicznej uległy jednak głębokim przemianom. Problemy, jakie XX wiek postawił przed dyplomatami sprawiły, że rozmowy bilateralne ustąpiły miejsca rokowaniom wielostronnym, a ważnym uczestnikiem debaty oprócz polityków stało się społeczeństwo. W efekcie czego, ukształtowały się różne formy dyplomacji. Na użytek tego artykułu będziemy mówić o odmianach dyplomacji. Zatem wyróżniamy między innymi dyplomację kulturalną, gospodarczą, a także tę, która będzie przedmiotem poniższych rozważań – publiczną.