Niewątpliwie najgoręcej dyskutowanym tematem w ostatnich tygodniach jest stan naszego państwa. Dobrze, że ma to miejsce w okresie przedwyborczym, kiedy w sposób naturalny wzrasta zainteresowanie tematyką społeczną. Opublikowanie długo oczekiwanego raportu zespołu badającego przyczyny katastrofy smoleńskiej sprawiło, że uwaga opinii publicznej skupiła się na sytuacji w armii, a zwłaszcza na 36 pułku specjalnym, odpowiedzialnym za przewóz najważniejszych osób w państwie. Osobiś
Trudna lekcja Kosowa i Gruzji
Przykład Kosowa, jego oderwanie od Serbii i powstanie państwa Kosowarów, a właściwie drugiego państwa Albańczyków, świadczy o tym, że ekspansja demograficzna może w rezultacie doprowadzić do oderwania się sporego terytorium od terytorium macierzystego, w tym przypadku od Serbii. Społeczność międzynarodowa, przy protestach Rosji, przyznała niepodległość temu nowemu państwu w Europie Środkowej. Zasada integralności terytorialnej przestała tu obowiązywać na rzecz zasady prawa do samostanowienia. Być może paradoksalnie sytuację tę oceniać będą kiedyś pozytywnie sami Serbowie, bo dalsze przebywanie z ludnością albańską – przy jej wysokim przyroście naturalnym w jednym państwie grozić mogło w przyszłości zmajoryzowaniem Serbów przez Albańczyków w całej Serbii. To samo zresztą zdarzyć się może w Macedonii, gdzie wskaźniki niskiego przyrostu naturalnego nie dotyczą muzułmanów (a nimi są w olbrzymiej większości zamieszkali tam Albańczycy), lecz ludności słowiańskiej.
Trzeba przy tym zauważyć, że obecna sytuacja narodowościowa na Bałkanach jest przede wszystkim następstwem imperialnej polityki Turcji. Serbska klęska na Kosowym Polu w 1389 roku zapewniła przez 500 lat panowanie cesarstwa ottomańskiego na tym obszarze. W ciągu pięciu wieków Albańczycy i Turcy osiedlali się w Kosowie. Albańczycy już w XIX wieku stali się w Kosowie dominującą grupą etniczną. (Turcja obecnie ma też szansę stać się przynajmniej mocarstwem regionalnym, którego wpływy sięgać mogą poprzez Kaukaz do Mongolii na Wschodzie, dzięki bliskiemu Turkom pokrewieństwu etnicznemu i językowemu narodów na tym obszarze, a na Zachodzie – co najmniej do Bałkanów).