Niewątpliwie najgoręcej dyskutowanym tematem w ostatnich tygodniach jest stan naszego państwa. Dobrze, że ma to miejsce w okresie przedwyborczym, kiedy w sposób naturalny wzrasta zainteresowanie tematyką społeczną. Opublikowanie długo oczekiwanego raportu zespołu badającego przyczyny katastrofy smoleńskiej sprawiło, że uwaga opinii publicznej skupiła się na sytuacji w armii, a zwłaszcza na 36 pułku specjalnym, odpowiedzialnym za przewóz najważniejszych osób w państwie. Osobiś
Sukcesy i porażki Grupy Wyszehradzkiej
Rok 1335 - pierwsze spotkanie w Wyszehradzie
Pierwsze spotkanie w Wyszehradzie (Wiszegradzie) miało miejsce już w XIV wieku. Był to okres uznawany dziś za początek „złotego wieku” państw środkowoeuropejskich. W węgierskim Wiszegradzie spotkali się trzej królowie – Polski, Czech i Węgier (od X aż do początków XX wieku Słowacja jako tzw. Górne Węgry była częścią państwa węgierskiego). Zdaniem historyka Jerzego Kłoczowskiego spotkanie to stało się punktem wyjścia dla świadomie prowadzonej, także przez kolejnych władców, polityki zachowania pokoju między tymi państwami jako warunku ich rozwoju i stabilizacji w regionie (1998: 95–96; 2000: 112–113). Warto wspomnieć, że w dziesięcioleciach poprzedzających to pierwsze wyszehradzkie spotkanie środkowoeuropejskie państwa często występowały przeciw sobie, zwykle Czechy (które jako najbardziej rozwinięte cywilizacyjnie podejmowały intensywną ekspansję we wszystkich niemal kierunkach) przeciw Polsce i Węgrom. Jednym z ważniejszych konfliktów mających miejsce między IX a XIV wiekiem, w który zaangażowały się państwa Europy Środkowej, był spór o pierwszeństwo między cesarstwem a papiestwem. Zarówno papież, jak i cesarz niemiecki chętnie wykorzystywali do tego celu młode organizmy państwowe dzieląc Europę Środkową na pro cesarskie Czechy oraz pro papieskie Węgry i Polskę. Jednym z ważnych konsekwencji tego sporu były częste najazdy czeskich wojsk na ziemie polskie i węgierskie.